pijl

Bestuur

Sander Quartel (Voorzitter)

Het consuminderhuis roept bij mij herinneringen uit mijn jeugd op. Nadat mijn vader vanwege fysieke problemen afgekeurd was moest, zoals mijn moeder het noemde, elk dubbeltje omgekeerd worden. Simpelweg rondkomen met minder. Niet elke dag vlees bij het eten, geen vakanties, geen merkkleding en de auto ging de deur uit. Zomaar wat maatregelen die in het dagelijkse leven goed merkbaar waren. Daarnaast moest er vooruit gedacht worden. Welke kosten verwachten we, hoeveel zal het ongeveer zijn en wat heeft prioriteit. Daar had mijn moeder in die tijd, we hebben het over de jaren ’80, een verschrikkelijk eenvoudig systeem voor. Het spaarblik van Brabantia, in een beige kleur met zeven gleufjes en een opvallende sleutel aan de bovenkant. Simpel maar doeltreffend. Elke maand stopte ze er wat geld in. Een paar gulden in het vakje Kleding, een tientje in Huishoudartikelen en als er wat over was ook nog een rijksdaalder in het vakje Vakantie. Helaas was dat ook het vakje dat als eerst werd leeggehaald als er geld te kort was. Het knappe was dat ze het wel rooide, goede maanden werden weliswaar afgewisseld met slechte maanden, maar er was altijd wat geld voor een cadeautje of af en toe een uitje.

Nu, 30 jaar later, zit ik in een heel andere positie. Een vaste baan, een goede gezondheid en geen maandelijkse zorgen of ik de rekeningen kan betalen. Appeltje eitje zou je zeggen. Maar toch merk ik dat er altijd onverwachtse kosten zijn. Kinderen hebben een bril nodig, gat in je broek, de wasmachine loopt vast of het onderhoud aan het huis valt tegen. Om hier beter op voorbereid te zijn grijp ik terug naar het simpele systeem dat mijn moeder hanteerde. Natuurlijk niet het oude spaarblik maar wel iets vergelijkbaars, namelijk de spaarpotjes van de Rabobank. Dit biedt de mogelijkheid om simpelweg het bedrag dat je kan sparen onder te verdelen in zelf bedachte spaarpotjes. Zo leggen we elke maand wat geld weg voor kleding, schoenen of het onderhoud van de auto, jaarlijkse grote uitgaven zoals eigen risico zorg. Natuurlijk niet via gleufjes van het spaarblik maar gewoon digitaal. Ik raad dit iedereen aan om te kijken of jouw bank dit ook heeft. Het geeft rust en inzicht. Dit trucje is mij met de paplepel ingegoten, maar dat is niet voor iedereen zo. Man overboord? Nee, dat niet. We bieden het aan in het consuminderhuis. Hier kan je op een leuke manier leren om meer te doen met minder. En dat begint met goed inzicht te hebben in je financiën en vooruit te plannen. Benieuwd? Kom dan langs in het consuminderhuis Het FUNdament!

Marion van der Broek (secretaris)

Iedereen kan in schulden komen. Door pech of door domme keuzes. Maakt niet uit, het effect is hetzelfde: schulden beheersen je leven. Deurwaarders dreigen, een huisuitzetting hangt misschien als een donkere wolk boven je hoofd. Je raakt gestrest en reageert dit af, misschien wel op je kinderen….

Ik gun iedereen een schuldenvrij bestaan. Gelukkig biedt de wet mogelijkheden om uit de schulden te komen. Dat is geen gemakkelijke weg, maar als je doorzet kun je schuldenvrij worden. In de periode dat je schulden aflost en van een heel klein beetje geld moet rondkomen kun je begrip en ondersteuning gebruiken. Consuminderhuis Het Fundament biedt die ondersteuning. Ook als je (nog) geen schulden hebt, maar je het moeilijk vindt om met geld om te gaan. Gratis, maar niet voor niets. Er wordt een tegenprestatie van je verwacht: je gaat deelnemen aan workshops en consuminderkringen en maakt je stap voor stap kennis met een andere kijk op consumeren. Je wordt wegwijs in het consumínderen. Dat is minder schraal dan het klinkt. Door te consuminderen kun je een rijk leven krijgen.

Saai? Nee, helemaal niet. Je leert bijvoorbeeld hoe je kunt besparen door zelf zeep, cadeautjes of je eigen kleding te maken.

Spannend? Ja!! In zuid Limburg zijn al twee consuminderhuizen in werking. Ik heb persoonlijk gezien hoe mensen opbloeien nadat ze eenmaal de moed hadden om in het consuminderhuis lotgenoten te ontmoeten en vaardigheden te leren die nodig zijn om vertrouwen in jezelf te hebben.

En heb je geen schulden en geen geldproblemen, maar is consuminderen je ‘ding’? Kom dan ook gerust eens langs. Wie weet wat je nog kunt bijleren en wat wij van jou kunnen leren.

Jill Voysey (penningmeester)

Even voorstellen:
Mijn moeder is geboren in Schotland en mijn vader was een Londenaar. Dat maakt mij een echte Brit. Maar ik woon nu langer in Nederland. Als mensen vragen of ik me Engelse of Nederlander voel zeg ik, Ik ben Ik, Jill. In het begin paste ik me voor 100% aan Nederland aan, waardoor ik mezelf kwijtraakte. Na mijn scheiding ben ik op zoek gegaan naar Jill Voysey en die heb ik gevonden.

Eigenwijs, sociaal en creatief. Ik kan niet stil zitten, zoek dus altijd iets te maken of vermaken. Ik vind het fijn als ik anderen er blij mee kan maken. Al op de lagere school leerde ik iets maken van niets, van kartonnen doosjes, steentjes, toffee papiertjes, en later als kleuterjuf ging ik hier mee verder. Nu nog zie ik een mooie vorm of kleur in dingen die andere mensen weggooien. Deze verwerk ik in schilderijen en andere dingen. Het gaat me niet om het hebben, maar om de uitdaging om er iets mee te maken. Daarom zijn ze te koop in onze cadeauwinkel Kafundo.

Tuinieren is gewoon een stapje verder. Ik probeer iets moois te maken dat bruikbaar is en weinig geld kost. Ik begin met een plan maar dit wordt constant aangepast. Misschien werkt het niet zoals verwacht of ik vind iets dat ik erin wil gebruiken, ik sta altijd open voor suggesties. Ik werk altijd met de natuur mee. Ik maak plekjes waar insecten en kleine diertjes, zich kunnen verstoppen. Verder zorg ik voor planten met nectar voor insecten en voor de rupsjes. In mijn vijvers zijn geen gekochte vissen, maar kikkers en salamanders die vanzelf komen.

Weinig geld hoeft geen armoede te betekenen! Nadat het bedrijf waar ik werkte failliet ging, raakte ik in de bijstand. Maar omdat hergebruik al een sport voor mij was vond ik het niet moeilijk om rond te komen. Tuinieren kon ik nog, de spullen voor schilderijen kostten niet veel of niets en voor boeken ging ik naar de bieb. Zodoende hield ik geld over om lid te worden van de bridge club. Ik at niet luxe, maar wel gezond en vond het normaal om zo weinig mogelijk weg te gooien.

Jan-Leunis de Beij (bestuurslid)


Jan-Leunis de Beij is bestuurslid van Consuminderhuis het FUNdament. In het dagelijks leven directeur Omring thuiszorg. En daarnaast ook voorzitter van Financieel Fit Den Helder.

Mijn drijfveer is dat ik vind we als maatschappij een verantwoordelijkheid hebben om een vangnet te hebben voor die mensen die niet vanzelfsprekend de goede weg pakken. En daarmee onbedoeld in de problemen komen.

Vaak kan een helpende hand dan voldoende zijn om er zelf op eigen kracht uit te komen. Het Consuminderhuis geeft een mooie combinatie van bevlogenheid, educatie, nuchtere aanpak en verantwoord omgaan met middelen. ‘Less is More’.

ik zet hier graag mijn schouders onder om de wereld (om te beginnen in Den Helder…) een beetje mooier te maken.